ලොව කම්පා වූ දිනයක්

අහස හඬා කම්පා වී
මා වෙනුවෙන් වැලපෙන කල
මුළු ලෝකය දොස් පවරයි
ගුගුරා දුක් හඬ පතුරා

මා වෙනුවෙන් දස දහසක්
නගන හෙළන සුසුම් විලස
සුළං හමා වා ගැබ කැළඹෙයි දුක් වී

ඔබගේ රැහැණින් මුදවා ලූ කල
සෙළවෙමි, කැරකෙමි
සුළඟට හසු ව වරා මලක් සේ
පා වී යන්නෙමි, පා වී යන්නෙමි.
ඊයම් බරු නැති මා සිරුර ද ගෙන
සක්වළ ඉමට ම පා වී යන්නෙමි

යළි ඉපදුනහොත් ඔබ ගේ සෙනෙහස
යළි මට ලැබෙතියි සිතමින් බිය වී
සරණක් නැතුවම පා වී යන්නෙමි
සක්වල ඉමට ම පා වී යන්නෙමි.

(1974)

මතක පිළිරැව් කාව්‍ය සංග‍්‍රහයෙනි

A RESPONSE TO AN EMAIL FROM RUSSIA

 

A person named Larisa writes
Claiming to be from Russian Federation!
No place or city and an address
But reminding me of ‘Lara’
The romantic lover of Dr Zhivago,
Looking for “a serious relationship”
With a “good man” from Australia!

I wonder how s/he thought that I’m a good man after all!

Who cannot have any further “serious relationship?”
As I’m being owned,
Used
And registered with a family!
And there is of course a woman involved
For over thirty years!

I’m still trying to develop that “serious relationship”

With my "family"
With failed poetry, prose with flawed metaphors…!

My love poems are yet to bloom

Perhaps they may blossom in spring
But the autumn has already arrived
And the leaves of my life are falling,

Faintly,

Flowing all over

Fading away.

This person wanted me to write and reply today!

And promised that s/he will write more.
What more a person who has no address could tell me
About serious relationships
Even when SHE is not responding
To my failed love poems
And flawed metaphors!

If this person wrote informing me that

S/he would send a correct version of Pasternak’s
Definition of Poetry
I would have replied
Stating my plight
And current position:

That I am an old Frogie

Waiting for my Princess to kiss me
To find my human form!

දැඩි නිහැඬියාවට පිළිතුරක්

(පැරණි මිතුරකුට ලියූ කවියකි)

දිගු පණිවිඩයකි
සත් සමුදුරු හරහා
ලෝක බැංකුවේ අත්සන සහිතව
ලදිමි විදුලි අස්නක් සැප විමසන
නිහැඬියාව ඔබ බිලි ගෙන දෝ අද?
"කිම දැඩි ලෙස අද නිහඬව ඉන්නේ?"

දුරු රට හිඳ ඔබ විමසයි තොරතුරු
ලෝක බැංකුවේ ඉහළට ගිය ඔබ
විමසයි මා තතු තෙවන ලෝකයේ
තතු සොයනා ලෙස!

මතක දිවයිනේ අප සිටි පෙර දින
දෙඩූ කතා බස් මතක සිහිනයකි!
දුප්පත්කම හෙළුවෙන් සිටිය ද පෙර
සොඳුරු කතා මැද සිටියෙමු සතුටින්
විමසා ලොව නෙක සාහිත සූරින්
වීය කතා බහ අපමණ අප‘තර

තුරෙඟකු සේ කාලය දිව ගිය කල
සොඳුරු කතා බහ සැඩ සුළඟක් සේ
ලොව මැද දිය විය.

සොඳුරු දිවි සොයා පැමිණි දකුණු රට
නැති විය මව් බස
මා වට බියකරු සුදු සෙවනැලි මැද
හෙළ බස දිය විය මිතුරන් වියැකිණ
දරුවන් නැති විය!

සිහල කවින්හට පළ කෙරුමට පොත්
මහ දිවයින තුළ නැත ඉඩ කිසි විට
මා කය හා නෙත් යුග ඇත ඇඳිරිය
වියැකෙයි මා හද හෙළ බස දින දින
නොහැක සිතා ගැනුමටවත් ඉඳ හිට
අරුත කුමක්දැයි ‘ගුත්තිල’ කවිවල

නිහැඬියාව හද රඳවා ගනිමින්
දුම්රියෙ යනෙනා‘තර පුරවර වෙත
හෙළ කවි පද වැල් කුරුටු ගාන සඳ
බාදා වේ මට මා අසළම රැුඳි
සුදු මිනිසුන්ගේ කතා බහට නිති

තුරුණු වියේ දුටු දිලී සැඟව ගිය
අතීතයේ මළසොඳුරු කතා මිස
නැත උන් ආසා පුවත් අසන්නට
මා හදවත හා වියැකෙන සිරුර ද
ඉරි තලා ගොසින් ඇත
ගලා දිවෙයි හැම අඟලක රුධිරය

තෙවන ලෝකයේ කවියකු ලෙස මම
සංකාවෙන් පෙළෙනා කල ඔබේ තතු අසා
සතුටු ඉපළි මැද සැනසුම ලැබුවෙමි

පසු ගිය දින ඔබ භාරත දේසේ දකුණු පළාතේ
ගිය තොරතුරු ගැන ලියූ වදන් දැක
බිය විය හිතවත!

තෙවන ලෝකයේ දුගියන් නොදකින
ඔබ ගැන මා තුළ බියක් පහළ විය!

ලෝක බැංකුවේ ඉනිමඟ නැගි ඔබ
නොදකින අසරණ මිනිසකු වන මා
කුමක් කියන්න ද?
කුමක් ලියන්න ද?

නිහැඬියාව තුළ
ගොළුවෙකු ලෙස
මා හදවත සඟවා
කුමක් කියන්න ද?
කුමක් ලියන්න ද?

නිහඬ ගීතය

(උපුල්මලී ට)

මා ලියන ගීතයක නිහඬ බව දකින ඔබ
පද අරුත්සුන් කියා සිනාසී වෙයි නිහඬ
රිද්මයට පද උපන් මැරුණු ඒ යුගය ගැන
ලියන කවි අරුත් ගැන නිහඬ වී කිම මෙදින?

ගෙවුණු දින කල්ප මෙන් හදවතක මැරෙනු දැක
සිනාසෙනු කිම ද අද නිහඬ කවි නොදැක ඔබ
ගමන් මඟ මැරුණු‘මුත් සැඟ ව නැත දිවි අරුත
කාලයේ සැඟ ව ගිය ඔබේ පෙම මෙන් මෙදින

දිවි මඟක අසරණ ව වැතිර නොහඬන දෙනෙත
සැලූ කඳුළැලි අතර දිය වී ද ඔබේ පෙම?
කාලයට මැකී ගිය දෙඩූ දෙබසක් අතර
මා ලියූ ගීතයක පද අරුත් සැඟ ව ඇත

නිල් අහස් වියන් යට ලොව දකින දෙනෙත් මැද
මැකෙන රුව ගලා යයි කඳුළක ද සිසිල ගෙන
පැරණි මතකය ගෙනෙයි මැකූණු මං පෙත් මෙදින
නිහඬ ගීතය ඔබයි ගැලූ කඳුළැලි අතර

(2013 පෙබරවාරි 26)

පැරණි මිතුරකුට ලියූ කවිය

ඔබ වීය අඳුරු යුග නැණැ පහන යුගයකට
සම ලොවක් සදන මඟ කියා දී අප සැමට
ඔබ වීය මිණි පහන පැරණි යුගයක මැකෙන
නැණැ නැවින් එතෙර කොට ලබා දී මට දැනුම

විදු නුවණ කුමක්දැයි කියා දුන්නේ ඔබ ය
ශේක්ස්පිය ලියූ පද අරුත් කීවේ ඔබ ය
විකුම්සිහ ගත් කරු ද හැඳුන්වූයේ ඔබ ය
මා දිවියේ අඳුරු යුග මකා දුන්නේ ඔබ ය

දේව අදහස් සැවොම කඩා බිඳ විදු ඇසින
නුවණ පෙන්වීය ඔබ යුගයකට පෙර දවස
විදු දැනුම එකම මඟ සසර දුක නැති කරන
කිය දී අප සැමට වීය ඔබ නැණැ පහන

අඳුරු යුග අප පෙළෙන පැමිණි කළ මව් බිමට
කිම අරුම බස් දොඩා ඔබ ගොතන අමන රඟ
නීතියේ නියම ගැන නොමැති කල ඔබ මනස
කිම අරුත් සුන් වදන් ලියා අප හද පෙළෙන

කාලයේ සැඩ නළ ද මකා හැරියේ නුවණ
මහළු දිවි රුදු විලස පැහැර ගත්තේ ද නැණ
බල කාම පිරිස් මැද අඳ වීඳ ඔබ දෙනෙත
මෙපැණ හැම මවිත කොට ඇත මගේ මනස අද

සංතාපය

(නිජ බිමට ගොස් පෙරළා කවියකුගේ සිතුවිල්ලකි)

පැමිණියෙමි යළි මෙරට
හැර දමා උපන් බිම
නිජ බිමක මතක ගෙන
කවියකින් කිව නොහැකි

සෝක තැවුලිය පිරුණු
මතක රැස් පොර වදින
හදක් කිම මා සමඟ
පැමිණ මා ජය බිමට

පාරවල් සැදී රට
දියණුවන බව කියන
උගත් මිතුරෝ ද වෙත්
මට ද උපදෙස් දෙඩුව

රටක අසිරිය දොඩන
කට-අවුට් පිරි රටක
මතක කිම හද පෙළා
මහළු කවියකුගෙ මන

ඇසූවෙමි දුක් පුවත්
ගම් දනව් සැරූ කල
මදු විතක් ගත් මිතුරු
මහා කවියකු නොදුටු

මිතුරු-මිතුරියන් කැල
කව් බසට පෙම් බඳින
වෙසෙත් සතුටින් එරට
නොදැක මා හද ශෝක

මා යළිත් යා යුතු ද
නිජ බිමට හද පෙළෙන
කියනු මැන කවියකින්
ගොළු මුහුද එතෙර මට

නිම නොවූ කවියක්

Tn jekshl= ke; ug ;j yuq ù
yuqjkq ke;s hehs isf;a fuosk ug
fï ÿre k.rh fid÷re fkdfõ ±hs
fkdlshñ lsis osk fodia mjrd යළි
Tn yuq jQ k.rh jQ neúkS

Tn fk;a wyfia meyeh r|k l,

wu;l fkdlrñ kS, hqjka hq.
úyÕ=ka kÕkd l, Wofha y~
ug isys .ekafjhs Tn .ehq .S mo

jika;fha jk u,a msfmkd l,

u;lh osj tkq ksileh ud uk
Tn ke;suq;a wm yuq jQ k.rfh
u;l iqj| ug ±fka fid÷re f,i